این سرودازکیست ؟

                                                                                                                 بنده کسی مشو،زیراخداوندتوراآزادآفریده است.

                                                                                                                                                                     امام علی “ع”

سرودبهار

هوادلپذیرشد
گل ازخاک بردمید

پرستوبه بازگشت
بزدنغمه امید

زبازی ابرومهر
به نیلی سپهرژرف

بهرلحظه تازه ای

نمایان شودشگرف

بجوش آمدست خون

درون رگ گياه

بهارخجسته فال
خرامان رسدزراه

به خویشان ودوستان
به یاران آشنا

به مردان تیزخشم
که پیکارمی‌ کنند

به آنان که باقلم
تباهی دهررا

بچشم جهانیان
پدیدارمی‌کنند

به بانوی سوگوار
که درماتم شهید

بنالیدوزان نوا
دل عالمی تپید

بهاران خجسته باد

واین بندبندگی
واین بارفقروجهل

بسرتاسرجهان
بهرصورتی که هست

نگون وگسسته باد

درباره سرودبهاران درشماره 1097 چهارشنبه اسفندماه 1357 مجله سپیدوسیاه نامه‌ ای ازیک خواننده به نام احمدمنصوریان چاپ شده است که چکیده آن این است:این شعربه کرامت‌ اله دانشیان نسبت داده شده است که خوداوگفت آن را من نسروده‌ ام.بااین حال تلویزیون آن رابه وی نسبت داده است.برای روشن شدن حقیقت به اطلاع شمامی‌ رسانم این شعررا دکترعبداله بهزادی شاعرگرانقدرشهربابل سروده ودرشماره 393 مورخ 26 اسفندماه سال 1339 مجله سپیدوسیاه بانقاشی جالبی ازیک زن سیاهپوست چاپ شد.مناسبت آن نیزشهادت پاتریس لومومباقهرمان آزادی کنگوومخاطب آن همسراوست که درهمان روزها عکسهای اوبی کفش ولباس درحالیکه درمرگ همسرقهرمانش گریان بوددرمطبوعات جهان چاپ شد.